Vuurtoren Urk vertelt

Vuurtoren Urk vertelt

Ruim 200 jaar voordat ik in beeld kwam, scheen er in 1617 een vuur op Urk om de schepen op de Zuiderzee de juiste weg te wijzen. Op verzoek van schippers en kooplieden bleef het vuur het hele jaar branden.

Daar hadden zij zelfs extra vuurgeld voor over, zo belangrijk was dat vuur. Voor hun oriƫntatie, maar ook voor hun veiligheid. Veel schepen gingen namelijk tijdens een nachtelijke storm ten onder.

Golfslag brokkelde grond af

Maar er lag nog meer op de loer. Door de golfslag brokkelde de grond onder de vuurbaak stukje bij beetje af. Mijn voorganger werd daarom 2 keer landinwaarts geplaatst. Er was dus wel behoefte aan zekerheid en betrouwbaarheid!

Behoefte aan vastigheid

Laten we maar zeggen dat 3 keer scheepsrecht is. Vanaf de 18e eeuw nam de scheepvaart toe en had iedereen wel wat meer behoefte aan vastigheid. En de lichtsignalen moesten vanaf het vasteland op grotere afstand zichtbaar zijn.

In 1843 zag ik dan eindelijk het levenslicht: de vuurtoren van Urk. Ik werd van stevig hout gemaakt en werd zelfs bediend door een heuse vuurtorenwachter! Met mijn herkenbare lichtkarakter, dat vanaf 33 km al zichtbaar was, waarschuwde ik de zeelieden of de vaarroutes veilig waren.

Licht bleef soms uit

Soms liet ik juist expres mijn licht uit. Zoals op 6 januari 1945. De dag die me altijd bijblijft. De vuurtorenwachter doofde mijn noodverlichting. Dit gebeurde niet zomaar. Er was een schip met een oorlogsbuit op weg naar Duitsland.

De buit bestond uit meer dan 200 monumentale kerkklokken. Maar dat ging mooi niet door! We lieten het schip stranden en de klokken gingen terug naar hun rechtmatige eigenaren! Stiekem was ik best wel een beetje trots.


Open Monumentendag 2021

Ik heb ook nog veel trotse vrienden. Ben je benieuwd naar hun geschiedenis? Lees dan ook de verhalen van andere rijksmonumenten ter gelegenheid van Open Monumentendag 2021.

Bekijk al onze monumenten