In teamverband zijn we allemaal helden

Interview

In teamverband zijn we allemaal helden

Gepubliceerd op: 4 maart 2021 - Laatste update: 26 mei 2021, 17:32

In een laaggelegen land als Nederland is de strijd tegen het water al eeuwenoud en tegelijkertijd nog steeds actueel. Dat de Nederlandse kustlijn op z’n plek blijft, is zeker geen zekerheid. Daar mogen we de helden achter het programma Kustlijnzorg voor bedanken. In de rubriek Held achter de held laten we je graag kennismaken met deze kustbeschermers. Deze keer: Ankie Bruens, kennismanager bij onderzoeksinstituut Deltares. 

Ankie, hoe ben jij betrokken bij het programma Kustlijnzorg?

Vlak na mijn promotie aan de TU Delft werkte ik bij Rijkswaterstaat aan het programma Kustlijnzorg, specifiek aan het jaarlijkse schema voor zandsuppleties om het strand en de duinen te versterken. Op basis van metingen bekeek ik hoe de kust erbij lag en waar zandsuppleties het dringendst nodig waren. Vooral de onderzoekskant van het werk trok me. Daarom vertrok ik naar Deltares om samen met de kustonderzoekers daar aan het kennisprogramma van kustlijnzorg te werken. Mijn passie en kracht ligt bij het koppelen van onderzoek met beheer. Ik vertaal de beheervragen naar kennisvragen en de soms abstracte onderzoeksresultaten naar praktische handvatten voor beheerders.

Was je altijd al gefascineerd door de kust?

Ik heb fysische geografie gestudeerd, dus het natuurlijke systeem is altijd belangrijk voor mij geweest. Ik was in mijn carrière veel betrokken bij kustlijnzorg, maar ik heb ook aan andere watersystemen gewerkt. Wat ik altijd belangrijk vond was werk doen met een grote maatschappelijke verantwoordelijkheid over de Nederlandse watersysteem.

Zou jij jezelf een held noemen?

In mijn eentje ben ik geen held. Nederland heeft een groot kennisnetwerk van kustonderzoekers, beheerders, beleidsmakers en NGO’s. Samen zorgen ze voor onze kustlijn. Dat zijn de helden. De onderzoekers die de werking van het kustsysteem doorgronden, net als de beleidsmakers die de Basiskustlijn ooit vaststelden. Maar ik draag natuurlijk wél mijn steentje bij. Al dat onderzoek vertalen naar praktische regels is voor onderzoekers vaak lastig. Ze hebben zoveel verdiepende kennis dat het moeilijk is om de relevante hoofdlijn van het onderzoek aan het licht te brengen. Daarom denk ik aan de voorkant over de kaders waarlangs we het onderzoek organiseren. En aan de achterkant vertaal ik het onderzoek naar logische structuren voor beheerders.

Neem de Zandmotor bijvoorbeeld, een kunstmatig schiereiland voor de kust bij Ter Heijde. Ik dacht mee over de mogelijke ontwerpen en schiep de kaders om deze ontwerpen met elkaar te kunnen vergelijken. Maar zonder de andere knappe koppen die de ontwerpen doorrekenden, was het ontwerp nooit zo mooi geworden. Dat is zo krachtig aan de Nederlandse aanpak: universiteiten, Deltares, Rijkswaterstaat, ingenieurs en vele anderen werken nauw samen. In teamverband zijn we allemaal helden.

Hoe draag jij concreet bij aan het handhaven van de Basiskustlijn?

Ik zorg ervoor dat we de juiste vragen onderzoeken. Waar zit de kennisleemte? En hoe maken we de uitslagen van ons onderzoek bruikbaar voor beheerders? We bekijken wat de beste landelijke aanpak is, maar doen dat ook lokaal. Dat is het unieke, en misschien wel heldhaftige, aan ons werk. Alles speelt op elkaar in. Zo houden we de kustlijn met elkaar op z’n plek.