Haringvliet: Haringvlietsluizen op een kier
De Haringvlietsluizen (1970) beschermen Nederland tegen overstromingen en houden zoet water vast voor landbouw en drinkwater. Maar voor trekvissen vormen de sluizen een hindernis. Trekvissen zoals paling, zalm en zeeforel kunnen niet goed de rivier op zwemmen om daar op te groeien of eitjes te leggen. Sinds 2019 zetten we de Haringvlietsluizen daarom bij vloed regelmatig op een kier. Zo kunnen vissen met het zoute water mee het Haringvliet op zwemmen.
Heb ik last van de werkzaamheden?
U heeft geen last van deze werkzaamheden.
Tot 2019 stonden de Haringvlietsluizen alleen open met eb om rivierwater weg te laten stromen naar de zee. Stroomde bij vloed het zeewater richting het Haringvliet, dan gingen de sluizen dicht.
Hoewel er bij de bouw in 1970 al vispassages in de pijlers van de dam zijn aangelegd, bleken die onvoldoende te helpen. Daarom gaan de sluizen sinds 2019 ook bij vloed open om een klein beetje zeewater binnen te laten. Een belangrijke aanpassing die goed is voor de vissentrek en natuur in de Rijn-Maasdelta.
Onderzoek naar de juiste balans: doorgang voor vissen en zoutverspreiding
Maar het op een kier zetten is niet zo simpel als het klinkt. Want als we de sluizen een stukje openzetten, stroomt dus óók het zoute zeewater naar binnen. En dat mag niet te ver komen, omdat het oostelijk deel van het Haringvliet ook wordt gebruikt voor drinkwater en voor landbouw. Het is dus balanceren tussen visintrek en zoutverspreiding. En om die balans te vinden, moeten we kennis opdoen. Dat doen we met het onderzoeksprogramma Lerend Implementeren.
De verwachting is dat dit onderzoeksprogramma tot 2030 loopt. Tegen die tijd hebben we voldoende kennis opgedaan om de sluizen structureel op een nieuwe manier te bedienen, waarmee naast waterveiligheid en zoetwatervoorziening ook meer ruimte is voor natuur en vissentrek.
Planning
-
Projectbesluit en ondertekening van de overeenkomst voor uitvoering
-
Uitvoeren van maatregelen vóór start op een kier zetten Haringvlietsluizen
Door de sluizen bij vloed te openen, stroomt zeewater het Haringvliet in. Maar het Haringvliet wordt ook gebruikt voor de inname van drinkwater en voor de landbouw. Daarom zijn voor de start van dit project innamepunten voor zoetwater meer naar het oosten verplaatst. Ook maakten we afspraken tot waar in het Haringvliet het zoute water mag komen (tot Middelharnis/Spui).
Daarnaast is een meetnet van palen en boeien, voorzien van meetapparatuur, aangelegd. Hiermee wordt het zoutgehalte continu gevolgd. Dat kunt u zien in de video Haringvlietsluizen: onderzoek naar zout water.
-
Stapsgewijs invoeren van het op een kier zetten van de Haringvlietsluizen
Om de juiste balans te vinden tussen het binnen laten van zout water en doorgang bieden voor de vissen, moeten we kennis opdoen. Daarom loopt het onderzoeksprogramma Lerend Implementeren.
De verwachting is dat dit programma tot 2030 loopt. Zo werken we toe naar een nieuwe manier van bedienen van de Haringvlietsluizen. Een manier waarmee naast waterveiligheid en zoetwatervoorziening ook meer ruimte is voor natuur en vissentrek.
Deze planning kan nog veranderen.
Haringvlietsluizen op een kier
Met het op een kier zetten van de Haringvlietsluizen kunnen trekvissen weer met het zeewater mee naar binnen en het Haringvliet opzwemmen. Bekijk hier wat er komt kijken bij de uitvoering van dit project.
Meer weten?
Meer weten over de onderzoeken van de afgelopen jaren en hoe we de komende jaren verder gaan? In de brochure Vissen naar de juiste opening is meer informatie te vinden.
