Hinterlandanalyse zeehonden: hoe het leven op zee bepaalt hoeveel zeehonden u aan de kust ziet
Zeehonden rusten op zandplaten en stranden in de Zuidwestelijke Delta en Waddenzee, maar zoeken hun voedsel grotendeels op de Noordzee. De kwaliteit van die voedselgebieden op zee bepaalt mede hoeveel zeehonden op een rustplek kunnen leven. Dit onderzoek brengt die relatie overzichtelijk in kaart, zodat we kunnen voorspellen hoeveel zeehonden ergens zouden moeten kunnen leven.
Waarom dit onderzoek?
Hoewel het aantal grijze zeehonden in de Waddenzee en de Delta groeit, is de groei van de populatie gewone zeehonden gestagneerd en lijkt deze zelfs af te nemen. Tegelijk komen er op de Noordzee meer menselijke activiteiten bij, zoals windparken, scheepvaart en visserij. Die veranderen het jachtgebied van zeehonden.
Een van de onderzoeksvragen die dit oproept is in hoeverre die activiteiten invloed hebben op de populatieomvang van zeehonden op hun rustplaatsen in de Waddenzee en de Zuidwestelijke Delta.
Hoe is het onderzoek uitgevoerd?
Onderzoekers van Wageningen Marine Research hebben gegevens over zeehonden gekoppeld aan kaarten van de zeebodem. Van de zeehonden gebruikten ze tellingen op rustplaatsen vanuit een vliegtuig en gps-gegevens van ruim 350 dieren met een zender om. Van de zeebodem gebruikten ze informatie over waterdiepte, bodemsoort en de ligging van geulen en ondiepe banken.
Door deze gegevens te koppelen, ontstond een model dat 2 dingen laat zien:
- waar zeehonden het liefst op jacht gaan
- hoeveel zeehonden je op een rustplaats mag verwachten op basis van hun jachtgebied.
Resultaten
Het model voorspelt de aantallen zeehonden op de rustplaatsen goed. De berekende aantallen komen voor een groot deel overeen met het aantal zeehonden dat tijdens vliegtuigtellingen ook echt wordt gezien. Toch zijn er regionale verschillen. In de Delta worden minder zeehonden geteld dan het model voorspelt. Waarschijnlijk is de populatie daar nog aan het groeien en wordt het beschikbare jachtgebied nog niet helemaal gebruikt.
In het grensgebied met Schleswig-Holstein in Noord-Duitsland worden juist meer zeehonden geteld dan verwacht. Dat komt vermoedelijk doordat jonge zeehonden kort na het geboorteseizoen nog dicht bij hun geboorteplek blijven, voordat ze verder uitzwermen.
Belang voor beleid
Met deze methode kunnen we voor elk stuk Noordzeekust inschatten hoeveel zeehonden er kunnen leven. Die informatie helpt bij besluiten over hoe we de Noordzee gebruiken. Wordt er bijvoorbeeld een gebied afgesloten voor scheepvaart of visserij, dan kan vooraf worden voorspeld voor hoeveel zeehonden dit een geschikt rustgebied oplevert.
Meer weten?
Het eindrapport is te vinden op de website van het Noordzeeoverleg.
Dit onderzoek is onderdeel van het programma Monitoring en Onderzoek Natuurversterking en Soortenbescherming (MONS) en is mede mogelijk gemaakt door de Europese Unie via het European Maritime Fisheries and Aquaculture Fund (EMFAF).