‘Nooit ging ik met tegenzin naar mijn werk’
Voormalig onderhoudsmonteur Arie de Vlaming (75) was in 1970 als twintigjarige jongeman voor het eerst werkzaam in de Brug over de Noord. In de veertig jaar erna zouden er nog vele keren volgen. De geboren en getogen Dordtenaar haalt herinneringen op.
‘In de beginjaren was ik vooral 'sjouwer'. Samen met andere collega’s tilde ik spullen de brug in die nodig waren voor het werk. Denk bijvoorbeeld aan gereedschappen en steigeronderdelen. Ik weet niet hoe dat nu bij de Brug over de Noord gaat, maar destijds moest al dat materiaal via een trapje omhoog om vervolgens door een klein deurtje te gaan. Dat was, zeker met grote onderdelen, soms behoorlijk passen en meten. Een flinke uitdaging!’
Enorme krachten
‘Ik herinner me nog zo’n moment dat we in de brugkelder een heel steigerwerk opbouwden. Dat was tijdens een renovatie waarbij we het bewegingswerk (zie de blauwe, ronde constructie op de foto) van de brug in delen weghaalden om deze te renoveren.’
‘Met speciale apparatuur moest de brug toen worden opgetild. Je kan je voorstellen dat daar enorme krachten bij kwamen kijken. Het was ook nog niet eerder op deze manier gedaan. De brug is toen één of twee weken gestremd geweest, weet ik nog.’
Stalen pijpen
‘Hoe vaak de slagbomen er in m’n tijd wel niet zijn afgereden, ontelbare keren. Vroeger waren dat nog stalen pijpen, dus de auto of vrachtwagen die er tegenaan reed had ook altijd flinke schade. Tegenwoordig zijn ze van kunststof en daarmee ook een stuk lichter.’
‘In de beginjaren kregen we een melding van een storing of incident altijd via een pieper. Vaak was er daarna nog een belletje nodig, met een vaste telefoon, om precies te horen wat er aan de hand was en waar je naartoe moest. Tegenwoordig gaat dat natuurlijk veel makkelijker met al die mobiele telefoons.’
Op zicht en gehoor
‘Mijn werk betrof naast onderhoud ook inspecties, controleren of alle onderdelen nog goed en veilig functioneerden. En dan vooral de mechanische. Denk aan onderdelen als de motor en het remsysteem. Die inspecties deden we op zicht maar ook op gehoor. Soms spitsten we onze oren als er een vreemd geluid klonk. Dan wisten we vaak al: hier is iets niet in de haak.’
Extra geïnteresseerd
‘De Brug over de Noord is lang niet de enige brug waar ik werkzaam ben geweest. Met ons bedrijf gingen we het hele land door. En ook in de regio Dordrecht ken ik de bruggen allemaal. Er liggen hier ook zoveel bruggen in de ‘achtertuin’.’
‘Ik heb het altijd mooi werk gevonden, ging nooit met tegenzin naar m’n werk. Als ik nu nog wat over de Brug over de Noord in de krant lees dan ben ik altijd extra geïnteresseerd. Zoals laatst een artikel in het AD, met een foto vanuit de brugkelder erbij. Ik kan die ruimte wel dromen… Ja, mijn hart maakte toen wel een sprongetje!’