Aan de slag met de tijdelijke bypass en een hulpbrug bij Oirschot
Op dit moment zijn we volop bezig met het uitwerken van de bouwfasering. Een belangrijk uitgangspunt is de aanleg van een tijdelijke bypass langs de A58, inclusief een hulpbrug over het kanaal. Die bypass bestaat uit een grondlichaam van ongeveer 1,5 km, dat parallel aan de snelweg komt te liggen. Omgevingsmanager Philip Schellens vertelt erover: ‘Daar moet je vooraf goed over nadenken.’
Voor de tijdelijke situatie zijn verschillende varianten onderzocht. Zo moet Rijkswaterstaat een keuze maken tussen een stalen hulpbrug of het alvast realiseren van het betonnen dek van de toekomstige brug. Dat dek kunnen we dan eerst als tijdelijke hulpbrug laten functioneren.
Later schuiven we het in op de definitieve locatie van de nieuwe brug Oirschot. Daarmee bouwen we efficiënt en voorkomen we dubbel werk. ‘We hebben goed geluisterd naar de zorgen van omwonenden, vooral over geluid. Een stalen hulpbrug zorgt door trillingen voor meer herrie. Met de optie voor het betonnen dek kunnen we die hinder beperken,' aldus Schellens.
Snelweg helemaal dicht
Het volledig afsluiten van de snelweg was op papier ook een optie. Maar daar zaten toch wel erg veel haken en ogen aan. Schellens: ‘Er zou dan 20 km snelweg tussen de knooppunten De Baars en Batadorp dicht moeten. De impact op het verkeer en de omgeving wordt dan echt groot. Al het verkeer dat nu op de A58 rijdt, moet dan omrijden en er ontstaat te veel sluipverkeer door omliggende dorpen. Dat vonden we niet verantwoord. Daarnaast zou je bedrijven in de buurt te lang afsluiten van de logistieke hoofdverbinding, die de A58 ook is. Dit soort afwegingen zijn zorgvuldig gedeeld met andere partijen. De hulpdiensten moeten bijvoorbeeld ook goed door kunnen rijden.’
Ontwerp maken
De tijdelijke bypass wordt ontworpen voor een snelheid van 90 km/h. In de komende periode werken we dit ontwerp verder uit. Daarbij kijken we naar rijstrookbreedtes en de afmetingen van het brugdek, maar ook naar de ruimte die nodig is om het betonnen dek ter plaatse te kunnen bouwen.
‘In het najaar verwachten we het hele ontwerp voor zowel de tijdelijke als de permanente situatie gereed hebben. Dat komt dan allemaal in het zogeheten ontwerpprojectbesluit te staan. Daarin staan ook alle details, zoals de exacte afmetingen van rijstroken, brugdek en bermen, en de technische dwarsprofielen van de weg, brug en bypass. Dit ontwerpprojectbesluit leggen we in november ter inzage. We begrijpen dat het proces voor mensen soms traag en ingewikkeld voelt. Maar al die stappen zijn nodig om tot een zorgvuldig en goed onderbouwd besluit te komen,' licht Schellens toe.
Contact met de omgeving
We hebben intensief contact met de bewoners die dicht bij de geplande bypass wonen. Er hebben al meerdere gesprekken plaatsgevonden en eind juni worden aanvullende onderzoeken uitgevoerd om goed te weten waar we de grondlichamen exact kunnen gaan plaatsen. Voor een deel komen die ook in tuinen van bewoners. Schellens: ‘We staan letterlijk op het terrein van mensen. Dan is het vanzelfsprekend dat je het samen en in goed overleg bespreekt.’
In die gesprekken komen ook praktische en soms ingrijpende onderwerpen aan bod, zoals grondaankoop, mogelijke schade die tijdens het werk kan optreden en hoe we daarmee om kunnen gaan. ‘Dat zijn gesprekken waarin we alvast zoveel mogelijk vertellen wat er speelt en wat mensen kunnen verwachten’, zegt Schellens.
‘Ik voel een sterke verantwoordelijkheid om die contacten warm te houden. Mensen gaan straks de impact voelen als wij buiten met die bypass aan de gang gaan. Hinder kunnen we niet volledig voorkomen, maar we hebben wel de plicht om die zo veel mogelijk te beperken en betrokken bewoners te informeren.’
Samenwerking met gemeente
Het contact met de gemeente Oirschot is intensiever geworden. Schellens: ‘Het project bevindt zich inmiddels ook in een nieuwe fase, waarin de focus ligt op het ontwerp en de praktische uitvoering. Daar moeten we het samen goed over hebben. Belangrijk is dat het ontwerp aansluit op hun wensen voor de onderliggende wegenstructuur. We zijn blij dat het contact met de gemeente weer intensiever is. We zitten nu echt samen aan tafel om het ontwerp goed in te passen.’
Uitdagingen en motivatie
Een van de grootste uitdagingen zit volgens Schellens in het werken aan vertrouwen en het begrijpelijk maken van een complex proces. ‘We horen in het dorp soms wantrouwen, alsof plannen er ‘doorheen worden gedrukt’. Juist daarom kiezen we voor openheid en transparantie.’ Schellens ziet het als zijn taak om duidelijk te maken waarom de brug wordt vervangen en hoe zorgvuldig dat gebeurt. ‘Ik wil dat mensen uiteindelijk zeggen: ik ben het misschien niet overal mee eens, maar ik zie wel dat het goed is onderzocht. Want hoe dan ook, die brug moet aangepakt worden. Daar kunnen we niet omheen. Dus moeten we het zo goed mogelijk doen. Technisch en in de communicatie met de omwonenden.’