Van frietpan tot matras: deze familie ruimt afval op langs het Wilhelminakanaal

Het was rond het begin van de coronaperiode toen de familie Fick-Kapteijns hun eerste rondje maakte langs het kanaal, met knijpers en afvalzakken.

‘Op Facebook zag ik een bericht voorbijkomen van de Bende van Reeshof, een initiatief voor een schonere omgeving,’ vertelt moeder Miranda. ‘Dat leek me wel wat. Wij zijn als gezin sowieso veel buiten te vinden: kanoën in de Biesbosch, geocachen of met de motor op pad. Het struinen naar afval leek me een goede nieuwe buitenactiviteit. Dus bestelde ik een opruimpakket voor de kinderen en mezelf.’

Kabels in een vossenhol

Intussen loopt het gezin al ruim zes jaar over het Brummenpad, het Poseidonpad, langs de Moerse Dreef en het Wilhelminakanaal. In die tijd zijn ze al heel wat bijzondere dingen tegengekomen.

‘Onderdelen van een auto, een broodrooster, frietpan, een matras en tientallen meters opengesneden kabel verstopt in een vossenhol,’ somt Miranda op. ‘Voor dit soort rotzooi moet je wel echt de bosjes in. Er ligt ook veel afval op de stenen langs het kanaal. Onzichtbaar vanaf het pad. Als je daar niet naar op zoek gaat, kan het er zomaar jaren blijven liggen.’

Wanneer het uitkomt

‘Tijdens corona waren we heel fanatiek,’ antwoordt Miranda op de vraag hoe vaak ze op pad gaan om afval te struinen.

‘Iedere week, soms zelfs twee keer per week. Tegenwoordig is dat minder hoor. Mijn man is vaak aan het werk en de oudste, achttien jaar, heeft zijn interesse verloren. De jongste, elf jaar, vindt het nog wel leuk om af en toe samen te struinen. We gaan wanneer het uitkomt en wanneer we er zin in hebben. De ene keer zijn we een hele middag bezig, de andere keer ruimen we alleen wat op bij ons achter.’

Dat betekent niet dat de familie alleen tijdens hun rondje afval opruimt. ‘Zoals ik al zei, zijn we vaak buiten. We hebben eigenlijk altijd een zakje bij ons om afval op te rapen dat we tegenkomen op het pad. Het is zo’n kleine moeite, en de natuur wordt er toch weer een stukje schoner van.’

Een voldaan gevoel

Maar hoe vaak de familie ook hun rondje doet: het afval komt altijd weer terug. Miranda kan er met haar hoofd niet bij: ‘Ik snap gewoon niet dat mensen zomaar hun rotzooi op straat gooien. Het is een mentaliteit hè. En dat verandert niet zomaar.’

De niet aflatende stroom afval houdt Miranda en haar gezin echter niet tegen. ‘Hoewel ik iedere keer baal als ik zie dat er afval ligt, geeft het ons wel motivatie om ons rondje te doen. Dan gaan we daarna ook weer met een voldaan gevoel naar huis.’