Zoet-zoutovergangen

Zoet-zoutovergangen

Zoet-zoutovergangen zijn te vinden op plaatsen waar zoet water in zout water stroomt. In een natuurlijk landschap is er in elke riviermonding aan de kust een geleidelijke overgang van zoet water naar zout water.

Deze zoet-zoutovergangen fungeren als toegangspoort voor onder andere de zalm en de zeeforel, die zich in zoet water voortplanten. Door de aanleg van dammen en waterbouwkundige werken zijn de zoet-zoutovergangen in Nederland nagenoeg verdwenen.

Herstel

Sinds de jaren negentig besteedt Rijkswaterstaat veel aandacht aan het herstel van de zoute en brakke kustwateren in Nederland. Door herstel van de zoet-zoutovergangen verbetert de waterkwaliteit in Nederland en wordt de biodiversiteit vergroot.

Voor herstel van overgangen in regionale wateren maakt Rijkswaterstaat afspraken met regionale waterbeheerders. Ook internationaal is er aandacht voor de zoet-zoutovergangen. Zo worden zoet-zoutovergangen genoemd in de Europese Kaderrichtlijn Water en in de habitatrichtlijn.

Maatregelen

Rijkswaterstaat neemt verschillende maatregelen om zoet-zoutovergangen te herstellen. Hierbij is de aandacht vooral gericht op het verbeteren van de migratiemogelijkheden voor trekvissen. Maatregelen zijn bijvoorbeeld de aanleg van vispassages en visvriendelijk spuibeheer bij sluiscomplexen.

Verzilting

Sommige herstelmaatregelen kunnen leiden tot verzilting.De Kier in het Haringvliet zorgt bijvoorbeeld voor zoutindringing vanuit zee in het zoete rivierwater. Dit is positief voor de vismigratie maar heeft ook effecten op de zoetwatervoorziening van de omliggende polders. Hierbij kunnen de belangen tussen landbouw, drinkwatervoorziening en natuur met elkaar in conflict komen. Sinds 2006 besteedt het Zoet-zoutplatform van Rijkswaterstaat daarom expliciet aandacht aan het onderwerp verzilting.