01 Doelen en resultaten

Vanaf 2018 gaan de Haringvlietsluizen regelmatig tijdens vloed op een kier zodat trekvissen met het zoute water mee het Haringvliet op kunnen zwemmen.

Trekvissen

De aanleg van de Haringvlietdam had grote gevolgen voor de natuur: het overgangsgebied, waarin zee en rivier geleidelijk samenkwamen, veranderde in 1970 opeens in een harde scheiding tussen zoet en zout water. Trekvissen konden niet meer door de sluizen en planten en dieren die in dit gebied leefden, verdwenen. De zalm en forel trekken van zout naar zoet water om daar hun eitjes te leggen. Door de sluizen op een kier te zetten, kunnen deze trekvissen de Haringvlietsluizen weer passeren. Tevens ontstaat hierdoor een geleidelijke zoet-zoutovergang. Deze brakwaterzone heeft een functie als opgroei- en paaigebied voor diverse vissoorten.

Vismigratierivier Afsluitdijk

Ook op andere plekken in Nederland wordt bewezen dat natuur, zoetwatervoorziening en waterveiligheid samen kunnen gaan. De Vismigratierivier is een kilometerslange slingerende rivier voor vissen, dwars door de Afsluitdijk. Met de Vismigratierivier kunnen vissen straks 24/7 en 365 dagen per jaar vrij zwemmen tussen Waddenzee en IJsselmeer. Sommige vissoorten hebben zoet én zout water nodig om zich voort te planten en op te groeien. Met de komst van de Afsluitdijk is dat vrijwel onmogelijk geworden. De Vismigratierivier zet de Afsluitdijk open voor vis en daarmee gaat, net als met de kier, de voordeur van de Europese rivieren weer open.

De projecten Haringvlietsluizen op een kier en Vismigratierivier Afsluitdijk werken slim samen op het gebied van vismigratiekennis en ervaring bij zoet-zoutovergangen. Nederland loopt hierin voorop. Oplossingen zoals deze vind je nog nergens in de wereld.

Meer lezen? Kijk dan op de website van de Afsluitdijk.