‘De overstromingen van 1993 en 1995 hebben iedereen wakker geschud’

In Beeld

‘De overstromingen van 1993 en 1995 hebben iedereen wakker geschud’

Gepubliceerd op: 01 februari 2020- Laatste update: 01 februari 2020 08:30 uur

‘1 februari 1995. De waterstanden van de Rijn, Maas en Waal zijn extreem hoog en ik ben aan de buis gekluisterd’. Ruim 25 jaar na de overstromingen van 1993 en 1995 blikt directeur-generaal Michèle Blom in haar hoogwaterdagboek terug en legt ze uit waarom dijkversterkingen zo belangrijk zijn.

Michèle Blom is sinds 2017 de directeur-generaal van Rijkswaterstaat. In haar dagboek blikt ze terug op het hoogwater van 1995 maar legt ze ook uit waarom het zo belangrijk is dat we dagelijks werken om onze dijken sterker te maken. (Michèle Blom:) MICHÈLE BLOM: 1 februari 1995. De waterstanden van de Rijn, Maas en Waal zijn extreem hoog. Ik ben aan de buis gekluisterd. En ik niet alleen. Eigenlijk alle Nederlanders. Al die 10 miljoen anderen. De helikopterbeelden zijn indringend. Meer dan 250.000 mensen verlaten huis en haard. Boeren evacueren een miljoen dieren en rivierdorpen worden spookdorpen. Ongelooflijk, verbijsterend. 1 februari 2020. De overstromingen in 1993 en 1995 hebben de samenleving wakker geschud hebben de politiek wakker geschud. Iedereen is sindsdien weer met waterveiligheid bezig. Rijkswaterstaat en waterschappen werken samen aan de grootste waterveiligheidsopgave sinds de Deltawerken. Een maand geleden stond ik met een aantal mensen op een dijk tussen de Eemshaven en Delfzijl. Groter, breder en sterker dan de oude dijken. En in die dijk hebben we de nieuwste technologie toegepast. Sensoren in de dijken meten continu de stabiliteit. En als ik later in de tijd in mijn dagboek zou schrijven dan zou ik het waarschijnlijk hebben over het Deltaprogramma dat dan is uitgevoerd. Een Deltaprogramma met een nieuwe visie op waterveiligheid. Een Deltaprogramma waarin staat dat we tot 2050 nog eens ruim 900 kilometer dijk en bijna 600 kunstwerken versterken. Natuurlijk met innovaties en natuurlijk duurzaam en natuurlijk circulair. En natuurlijk, zoals altijd, schouder aan schouder. Want die les hebben we in dit land eigenlijk al geleerd sinds eeuwen. En natuurlijk ook weer bij de watersnoodramp in 1953. We moeten het samen doen. Ik ben van na de watersnoodramp en samen met al mijn waterpartners wil ik ervoor zorgen dat dat zo blijft. (Tegen een achtergrond van onstuimig water staat: #hohohoogwater.) KLOTSEND WATER

‘De overstromingen in 1993 en 1995 schudden de samenleving en politiek wakker. Iedereen is sindsdien weer met waterveiligheid bezig. Rijkswaterstaat en de waterschappen werken samen aan de grootste waterveiligheidsopgave sinds de Deltawerken’, schrijft Blom.

Rivieren meer ruimte en dijkversterkingen

Na het hoge water namen we in het programma Ruimte voor de Rivier maatregelen, zoals het graven van hoogwatergeulen, het verleggen van dijken en het uitgraven van uiterwaarden. Daarnaast versterken we tot 2050 honderden kilometers aan dijken binnen het Hoogwaterbeschermingsprogramma (HWBP). Met dit programma werken Rijkswaterstaat en de waterschappen voortdurend aan sterke dijken, zodat alle primaire keringen in 2050 voldoen aan de nieuwste normen.

Stilstaan bij hoogwaterbescherming

Bescherming tegen hoogwater blijft aandacht vragen. Daarom staat het HWBP tussen 25 januari en 4 februari 2020 stil bij het hoge water uit de jaren 90. Om aandacht én begrip te vragen voor dijkversterkingen die nog op het programma staan en om het gevoel van urgentie voor hoogwaterbescherming vergroten.

Onderliggende pagina's