Renovatie Waalbrug: ‘De steigerbouw is de sportschool’

Interview

Renovatie Waalbrug: ‘De steigerbouw is de sportschool’

Gepubliceerd op: 23 mei 2019- Laatste update: 23 mei 2019 10:27 uur

Steigers bouwen doe je niet zomaar. Ook bij de renovatie van de Waalbrug is het een immens karwei. José Dopico, steigerbouwer bij Team Waalbrug, vertelt over doorzettingsvermogen, bijzondere locaties en bloemetjespyjama’s.

Foto: © William Moore Fotografie

Als een acrobaat hangt hij onder aan de brug. Niemand die hem ziet. Maar hij ziet wel alles. Hij hoeft maar naar beneden te kijken om te kunnen genieten van al het verkeer dat onder hem door vaart. Vrachtschepen, tankers, jachten, containerschepen. Hij kan ze bijna aanraken. En als hij heel goed kijkt, ziet hij in de kajuit weleens de vrouw van de schipper staan. In een bloemetjespyjama.

Renovatie Waalbrug

‘Schippers kijken soms verbaasd naar ons. Normaal hangt er niemand aan een brug’, lacht José Dopico (51). José is 1 van de 20 mensen die de steigers aan de onderkant van de Waalbrug bouwen zodat er veilig gewerkt kan worden aan het betondek en de stalen liggers eronder. Een flinke klus waarvoor maar liefst 36 vrachtwagens met 500.000 kg steigermateriaal nodig is, waaronder 9.000 m2 vloer onder de brug.

José en zijn collega’s bouwen vanaf een constructie die elke keer verplaatst wordt. ‘Je ziet de steiger dus groeien. Meestal bouwen we 10 tot 20 m steiger per week. Alleen al het middenstuk onder de boog is 244 m lang, dus reken maar uit hoe lang dat duurt.’

Steigerbouwer José Dopico aan het werk onder de Waalbrug Foto: © William Moore Fotografie

Vrijheid en doorzettingsvermogen

Voor José een klus naar zijn hart. ‘Als 17-jarige verdiende ik als meubelmaker weinig geld. Toen iemand mij vroeg of ik voor 100 gulden per dag de steigerbouw in wilde, zag ik dat wel zitten.’ 33 jaar later vertelt hij nog steeds vol enthousiasme over zijn werk. Over de vrijheid, over het afwisselende werk, over al die mensen die hij ontmoet. Hij bouwde steigers op booreilanden, op schepen, in de woningbouw, en nu dus onder aan de Waalbrug. ‘Ooit werkte ik op een drijvende olieraffinaderij van 300 m lang. Dat was zó indrukwekkend, dat maak je maar één keer in je leven mee.’

Wat een steigerbouwer nodig heeft? ‘Doorzettingsvermogen’, zegt hij zonder lang na te denken. ‘We werken vaak 100 km van huis, dus we maken lange dagen in weer en wind. Je moet collegiaal zijn en natuurlijk fysiek sterk.’ Of José daarom vaak in de sportschool te vinden is? Hij lacht. ‘De steigerbouw is de sportschool. Als je een paar maanden dit werk doet, heeft je lichaam juist tijd nodig om te herstellen. Je hebt weinig dikke steigerbouwers, hoor.’

Veiligheidsgordel, helm en zwemvest

Bang is hij nooit. Hoogtevrees is hem vreemd. Sterker, José werkte mee aan een steiger bij een 200 m hoge schoorsteen in Rotterdam. Veiligheidsgordel aan, helm op. En bij de Waalbrug is er een zwemvest. ‘Ik heb nog nooit iets gevaarlijks meegemaakt, we werken alleen als het veilig is. Sowieso zijn we altijd aangelijnd. En nee, met een storm gaan we niet omhoog.’ Trots is hij op zijn werk aan de Waalbrug. Vanwege de grootte van het project en de bijzondere locatie met al dat voorbijvarend schoon. ‘Mooier dan dit kun je het bijna niet hebben.’

Onderliggende pagina's