Dienst Verkeer en Scheepvaart

In de bundel worden kengetallen voor het bepalen van de waarde van reistijdwinsten in het personenvervoer uitgedrukt in Euro's. 

Download van Monitor Stedelijke Bereikbaarheid 2006 en Tabellenboek MSB 2006

Het Landelijk Model Systeem Verkeer en Vervoer (LMS) is een internationaal vermaard, uniek prognose-instrument voor het verkennen van de effecten van verkeers- en vervoersbeleid. Deze cd-rom geeft u de gelegenheid naar de uitwerkingen en effecten van het rekenmodel LMS te kijken. Deze zijn zowel grafisch als kartografisch weergegeven. Daarnaast is het mogelijk om een aantal achtergronddocumenten te raadplegen.

Soort media: Brochure

Niet iedereen beleeft mobiliteit op dezelfde manier. We onderscheiden 5 typen gedrag, die we als volgt hebben benoemd: de Bewusten, de Prestatiegerichten, de Berusters, de Doelgerichten en de Genieters. Ieder mens kan deze 5 gedragstypen vertonen, maar meestal heeft een persoon een dominant gedragstype. Op deze wijze zal de persoon zich dan bij voorkeur gedragen. De 5 groepen hebben verschillende behoeften en reageren op een verschillende manier op maatregelen. Een op de tien mensen heeft echter niet een dominant type, maar is meer flexibel in zijn gedrag. Met behulp van het instrument Mobiliteitsbeleving kunt u nagaan welk dominant gedragstype u heeft.

Hoe werkt dit?
Er worden u straks 17 statements voorgelegd. U geeft aan in welke mate u het hier mee eens bent of niet. Na het beantwoorden van alle 17 statements vind er een puntentelling plaats en blijkt misschien wel dat u een Genieter bent, in plaats van een Doelgerichte rijder.

Voor meer informatie kunt u terecht bij Yvonne Need, tel. 010 - 282 5668. Een compleet overzicht van alle typen is te vinden in de brochure Mobiliteitsbelevingen. 

In Mobiliteit door de Tijd staat een viertal trends centraal die van invloed zijn op mobiliteit.

• Geleidelijke veranderingen in leefpatronen kunnen in de toekomst tot een afname van de mobiliteit in de spits leiden 
• De oudere mobilist gaat vaker met de auto op weg, dit zal leiden tot een toename van het recreatieve verkeer op doordeweekse dagen 
• Mensen willen steeds meer beleven: meerdere vrijetijdsactiviteiten (en mobiliteit) op verschillende plaatsen 
• Telethuiswerken vaak als extra werktijd: op dit moment nog geen vermindering van mobiliteit. 

Bestemd voor: Alle directoraten van Verkeer en Waterstaat, decentrale overheden. 

In 2000 heeft Rijkswaterstaat een groot gebruikersonderzoek gehouden onder Nederlandse weggebruikers. De aanleiding voor het onderzoek was het ontbreken van vergelijkingsmateriaal met andere Europese landen. Landen zoals Frankrijk en Engeland kennen al geruime tijd gebruikersonderzoeken. De resultaten van het Nederlandse gebruikersonderzoek werden (en worden) ook gebruikt in de omvorming van Rijkswaterstaat tot een klantgerichte organisatie. 

Maar bij een klantgerichte organisatie mag het niet bij een eenmalige peiling van opinies blijven. Door de tijd heen veranderen situaties, problemen en opinies. Medewerkers van Rijkswaterstaat steken energie in het wegnemen van ergernissen en weggebruikers kunnen variëren in de accenten die zij leggen op belang en tevredenheid. Daarom is er in het najaar van 2002 wederom een peiling gehouden onder weggebruikers. 

Vanaf begin jaren negentig heeft het ministerie van Verkeer en Waterstaat een stimuleringsbeleid voor gedeeld autogebruik gevoerd. Nu, tien jaar later, is onderzoek gedaan naar de hoofdlijnen van het beleid: de ontwikkeling in doelen, maatregelen en resultaten. 

Dit document geeft een overzicht van 10 jaar stimuleringsbeleid en markeert inhoudelijk de overgang naar een nieuwe fase waarin de betrokkenheid van V&W bij gedeeld autogebruik minder leidend zal zijn. 

In de atlas staan vragen centraal als: hoeveel en waar wordt gerecreeerd? Waar vinden recreanten dat wat zij zoeken en welke verplaatsingen levert het op? Welke ruimtelijke en mobiliteitsknelpunten dienen zich aan en waar? Middels scenario's wordt ook een kijkje in de toekomst genomen; ontwikkelingsrichtingen in de vrije tijd anno 2020 en daaruit af te leiden knelpunten. 

De atlas is via een aantal zip bestanden te benaderen. Hieronder staat een overzicht van de kaarten per zip-bestand. 

Inleiding 
Inleiding, Colofon en inhoudsopgave 

Vraag en aanbod 
Kaartblad 2 Dagrecreatie in weekends buiten de zomer 
Kaartblad 3 Dagrecreatie in de zomer 
Kaartblad 4 Vakanties 
Kaartblad 5 Inkomend toerisme 
Kaartblad 6 Toervaart 
Kaartblad 7 Verblijfsaccommodaties 
Kaartblad 8 Beurzen en evenementen 
Kaartblad 9 Sport en ontspanning 
Kaartblad 10 Grootschalige detailhandel 
Kaartblad 11 Aanbod winkels, centrum versus grootschalig 
Kaartblad 12 Stedelijke attractiepunten 
Kaartblad 13 Natuur en agro-toerisme 
Kaartblad 14 Buitenstedelijke attractiepunte 

Mobiliteit en verkeer en knelpunten 
Kaartblad 15 Recreatieve verplaatsingen 
Kaartblad 16 Verkeersdrukte in weekends buiten de zomer
Kaartblad 17 Verkeersdrukte in de zomer 
Kaartblad 18 Verkeersdrukte in zomerweekends 
Kaartblad 19 Openbaar vervoer bereikbaarheid 
Kaartblad 20 Knelpunten in zomer en weekend 
Kaartblad 21 Knelpunten natte infrastructuur toervaart 

Scenario's 
Kaartblad 22 Scenariobouw 
Kaartblad 23 Drukte in weekends buiten de zomer 
Kaartblad 24 Drukte in de zomer 
Kaartblad 25 Knelpunten scenariogewijs, weekends buiten de zomer 
Kaartblad 26 Knelpunten scenariogewijs, activiteiten in de zomer 
Kaartblad 27 Recreatief autogebruik in weekends buiten de zomer 
Kaartblad 28 Recreatief autogebruik in de zomer 
Kaartblad 29 Openbaar vervoer bereikbaarheid 2020 

Bijlagen 
Verklaring indeling recreatieve activiteiten en knelpunten 
Weekends/zomer versus scenario's 

Voor het bestellen van de GIS-bestanden: e-mail aan servicedesk@avv.rws.minvenw.nl 

Bestemd voor:
overheden, wetenschap, onderzoek: de werkvelden ruimtelijke ordening, verkeer en vervoer, natuurbeheer, economie en toerisme. 

Op basis van het eerdere rapport Telewerken: de stand van zaken (AVV, 2003) wordt in dit rapport dieper ingegaan op de vraag of het nodig is om stimulerend beleid te voeren rond Telewerken vanuit V&W. 

De rapportage is gebaseerd op 14 expert interviews. 

De wegauditoren van het Verkeerscentrum Nederland (VCNL) voeren sinds januari 2003 regelmatig wegaudits uit. Wegaudits zijn ritten langs delen van rijkswegen waarbij een medewerker van het VCNL de weginfrastructuur toetst aan de geldende richtlijnen en de infrastructuur bekijkt vanuit het oogpunt van begrijpelijkheid voor de weggebruiker. 

Zijn de wegaudits goed vanuit publieksperspectief? Om deze vraag te beantwoorden wilde het VCNL de blik van de weggebruiker en de blik van de wegauditor met elkaar vergelijken. Met het laten meerijden van weggebruikers had het steunpunt Publieksgericht in een innovatiepilot reeds goede ervaringen opgedaan. Deze methode is voor dit onderzoek gehanteerd. Het rapport bevat de resultaten van dit vergelijk. 

Kengetallen voor het bepalen van de betrouwbaarheidswinsten in het personenvervoer uitgedrukt in euro's van een bepaald basisjaar. De kengetallen voor het goederenvervoer zijn op deze website beschikbaar onder het thema "Value of Reliability" onder hoofdthema goederenvervoer.

Om publieksgericht te kunnen werken is het noodzakelijk dat Rijkswaterstaters weten wat de gebruikers van de netwerken willen. 

De informatie die in deze uitgave is opgenomen komt uit diverse gebruikersonderzoeken onder weggebruikers. 

Voor specifiekere aanbevelingen of een uitgebreidere beschrijving van uitkomsten is het verstandig om de basisdocumenten te raadplegen. 

De verkenning geeft een algemene beschrijving van de mobiliteit als gevolg van vrije tijdsactiviteiten en gaat daarnaast in op de bijdrage die dit motief levert aan de knelpunten op het Nederlandse wegennet.

De publicatie bevat de nieuwe definitie van mobiliteitsmanagement, vastgesteld na consultatie in 2005 van een groot aantal betrokken partijen in Nederland. Er is een definitie in één regel en een in een alinea. Tevens beschrijft men in de notitie de relatie met begrippen als vervoermanagement en locatiebereikbaarheid, en wordt het karakter van het begrip neergezet. Het is geen beleidsstuk, maar louter bedoeld voor het goed definiëren van de begrippen. 

In een bijlage een opsomming van de maatregelen en instrumenten die onder mobiliteitamanagement vallen. De definitie wordt gesteund door de Kennisalliantie Mobiliteitsmanagement (AVV, KpVV, SenterNovem, CROW en VM2) en wordt door de betrokken organisaties voortaan gebruikt en uitgedragen. 

In de bundel wordt kennis over afleiding, informatieverwerking en menselijk gedrag toegepast op vragen uit de praktijk van Rijkswaterstaat.

Er blijken weinig kleine bedrijven uit het MKB (tot 250 fte) te vinden die flex- en telewerken formeel hebben vastgelegd; bovendien blijkt dat de succes- en faalfactoren bij weinig bedrijven kunnen (kwantitatief) worden benoemd. Dit lijkt symptomatisch voor het telewerken bij het MKB; informeel wordt er bij veel bedrijven getelewerkt maar de stap naar formaliseren roept te veel weerstand op: men ziet de voordelen er niet van in. 

In het rapport staan 10 bedrijven genoemd en beschreven die als succesvolle voorbeelden gezien kunnen worden. De zakelijke dienstverlening overheerst. Verder valt op dat alle bedrijven flex- en telewerken als 'unique selling point' hanteren en vanuit de werkgever als zodanig opgezet zijn. 

Bij het stimuleren van flex- en telewerken zijn verschillende doelgroepen te onderscheiden. Om te beginnen uiteraard de werkgevers (zowel leidinggevenden als HRM-functionarissen) en werknemers. Daarnaast specifieke doelgroepen zoals vervoercoördinatiecentra, Kamer van Koophandel en brancheorganisaties. In het rapport is per doelgroep het communicatiedoel en -middel beschreven alsmede de te brengen boodschap. 

Uit de inventarisatie bleek dat met name de werkgever moet worden overtuigd van de voordelen van flex- en telewerken. Vooroordelen over dat telewerken lastig is om te formaliseren en niet genoeg oplevert, moeten worden weggenomen. De kernpunten van de boodschap naar werkgevers zou moeten liggen in het overtuigen en het adviseren over de uitvoering: benadrukken van de positieve kanten van telewerken, de opbrengst voor de werknemers en het bedrijf, en het bieden van tips en handreikingen om het te realiseren. 

In dit rapport wordt de feitelijke ontwikkeling beschreven van de mobiliteit in Nederland tot en met 2005. Het gaat hierbij om mobiliteit in brede zin: het vervoer van personen en goederen over de weg, het spoor, het water en door de lucht. Daarnaast wordt ingegaan op de achtergronden van mobiliteit (de stuwende factoren) en op de gevolgen zoals veiligheid, leefbaarheid en economie. 

Het rapport is 20 MB groot, mocht u dit niet kunnen downloaden, dan kunt u deze via het AVV loket. 

De atlas geeft vanuit landelijke invalshoek een beeld van het gebruik van het hoofdwegennet, en vormt een bouwsteen voor de Landelijke Netwerkanalyse van Rijkswaterstaat. Tevens biedt de Atlas een referentiekader voor de Regionale Netwerkanalyses. 

De Atlas geeft inzicht in de nationale en regionale functie van het hoofdwegennet. Ook kan de functie van het hoofdwegennet in verschillende regio's onderling vergeleken worden. 

Onderzoek naar kenmerken, gedrag en motieven van de spitsrijder in Nederland anno 2006.

Dit onderzoek wordt sinds 2004 uitgevoerd door de Adviesdienst Verkeer en Vervoer van Rijkswaterstaat. Het MON is de opvolger van het Onderzoek Verplaatsingsgedrag (OVG) dat sinds 1978 jaarlijks door het CBS werd uitgevoerd. In dit onderzoek wordt aan mensen gevraagd om voor één dag hun verplaatsingsgedrag bij te houden. Dat wil zeggen: de vervoermiddelen die ze gebruiken, de reden van de verplaatsing, het tijdstip, de afgelegde afstand et cetera. Daarnaast komt een aantal kenmerken van het huishouden en van de persoon zelf aan de orde, zoals het vervoermiddelenbezit, de samenstelling van het huishouden, opleiding en inkomen. In 2006 hebben 53.545 personen hun verplaatsingsgedrag bijgehouden. Doordat de cijfers worden gewogen en opgehoogd, wordt een representatief beeld gevormd van de mobiliteitsontwikkelingen van de hele Nederlandse bevolking

De brochure biedt compacte informatie over fietsgebruik, verkeersveiligheid, de Nederlandse aanpak en concrete maatregelen. Daarnaast 26 voorbeelden uit het hele land en veel foto's.

Wat zijn de argumentatieprocessen achter vervoerswijzekeuzen (waarom kiest u de auto en waarom voor de fiets?), hoe speelt situationele afhankelijkheid hierbij een rol (waarom kiest u de auto als u naar de voetbalclub gaat en de fiets als u de kinderen naar school brengt)? In het rapport wordt antwoord gegeven op bovenstaande vragen, met als doel handvatten te bieden aan decentrale overheden bij het vormgeven van hun mobiliteitsof het fietsbeleid.

Het rapport beschrijft de ontwikkelingen in verkeer en vervoer en de problemen die daaruit voortvloeien. De verkenning geeft achtergrondinformatie bij de Nota Mobiliteit; het rapport gaat niet in op mogelijke oplossingen. Uitgangspunt voor de ontwikkelingen 2010 en 2020 is het vastgestelde beleid (MIT 2004 en ZSM programma's) en de autonome ontwikkelingen (demografisch, economisch, ruimtelijk, sociaal-cultureel) in de CPB omgevingsscenarios. Voor elke vervoerwijze - wegvervoer, spoorvervoer, regionaal openbaar vervoer en fiets, scheepvaart en luchtvaart - wordt de huidige situatie beschreven en de effecten van de verwachte ontwikkelingen op met name de bereikbaarheid en economie. Ook worden de effecten voor de wegverkeersveiligheid geschets, almede de indicatieve ontwikkeling van de externe veiligheid voor weg, water, spoor en water.

De Nota Mobiliteit is opgesteld in overleg met provincies, WGR+-gebieden, gemeenten en waterschappen. De monitor van deze nota probeert inzicht te geven in de voortgang van de uitvoering van het resulterende gezamenlijke beleid, om Minister en bestuurders te helpen bepalen waar het goed gaat, waar het minder goed gaat en op welke onderwerpen extra maatregelen nodig zijn. Daartoe volgt deze monitor de mate waarin de doelen uit de essentiële onderdelen worden gehaald, de effecten van genomen maatregelen en de algemene ontwikkelingen op het gebied van mobiliteit. Conform de Planwet biedt de Minister de Nationale Mobiliteitsmonitor aan de Tweede Kamer aan. 

De Nationale Mobiliteitsmonitor staat niet op zichzelf. Alle overheden monitoren immers hun verkeer- en vervoersplannen en volgen daarin naast specifiek eigen doelen ook de essentiële onderdelen zoals die doorwerken in hun beleid. Het opstellen van de decentrale plannen zal leiden tot een verdere uitbreiding van deze monitor, met indicatoren voor de in deze plannen vastgestelde ambities voor bijvoorbeeld het onderliggend wegennet en het stads- en streekvervoer. Daarnaast zullen ook de effecten van genomen maatregelen langzaam meer zichtbaar worden. In die zin is deze monitor een groeidocument. 

De Nationale Mobiliteitsmonitor maakt zoveel mogelijk gebruik van reeds bestaande gegevens uit de centrale en decentrale monitors. Daarnaast bevat de monitor gegevens per individuele (planverplichte) overheid. Hiermee wordt de monitor ook een benchmark. Transparantie in ontwikkelingen en afzonderlijke prestaties biedt overheden de kans om van elkaar te leren.